ابهام‌ها درباره برداشت آب شرکت کربن ایران افزایش یافت
اهواز ژورنال- گزارش اختصاصی؛ انتشار گزارش‌هایی درباره وجود دو انشعاب ۶ اینچی آب در شرکت کربن ایران، ضرورت بررسی مستندِ مجوزهای بهره‌برداری، میزان برداشت و نحوه نظارت بر این خطوط را مطرح کرده است. آبفای اهواز، تاپیکو و سازمان آب و برق خوزستان باید در چارچوب وظایف و اختیارات قانونی خود، درباره وضعیت مجوزها، نتایج بازرسی‌ها و اقدامات احتمالی انجام‌شده توضیح دهند.اما ابهام موجود، مطالبه پاسخ‌گویی رسمی و شفاف را به ضرورتی جدی تبدیل کرده است.
گزارش‌ها درباره وجود دو انشعاب ۶ اینچی آب در شرکت کربن ایران، پرسش‌های جدی درباره مجوز برداشت، میزان مصرف و عملکرد دستگاه‌های ناظر مطرح کرده است؛ پرسش‌هایی که دیگر نمی‌توان با سکوت یا پاسخ‌های کلی از کنار آن‌ها گذشت.
همچنین نخستین مطالبه، وضعیت قانونی این دو انشعاب است. شرکت آب و فاضلاب اهواز باید صریح و مستند اعلام کند این خطوط بر اساس چه مجوز و قراردادی برقرار شده‌اند، چه میزان آب از آن‌ها برداشت می‌شود و آیا بازرسی‌های لازم درباره نحوه بهره‌برداری صورت گرفته است یا خیر. اگر مجوزی وجود دارد، انتشار جزئیات آن می‌تواند به ابهام‌ها پایان دهد و اگر تخلفی احراز شده، افکار عمومی حق دارد از نتیجه بررسی و اقدامات قانونی انجام‌شده مطلع شود.
ابعاد احتمالی برداشت آب نیز موضوعی نیست که بتوان از کنار آن گذشت. برآورد فنی نشان می‌دهد دو خط با قطر داخلی تقریبی ۱۵۰ میلی‌متر، در صورت جریان پیوسته و با سرعت متعارف، ظرفیت نظری انتقال حدود ۳ تا ۶ هزار مترمکعب آب در شبانه‌روز را دارند. البته این عدد، ظرفیت محاسباتی است، نه میزان مصرف واقعی، رقمی که فقط با بررسی کنتورها و سوابق بهره‌برداری قابل تعیین است. با این حال، همین ظرفیت احتمالی ضرورت نظارت دقیق و انتشار آمار رسمی را دوچندان می‌کند.
در این میان، آبفای اهواز باید درباره اقدامات نظارتی خود پاسخ‌گو باشد، تاپیکو نیز به‌عنوان مجموعه مرتبط با مدیریت و سهامداری شرکت، نمی‌تواند نسبت به ابهام‌های موجود و سرنوشت انتقال کارخانه بی‌تفاوت بماند. سازمان آب و برق خوزستان هم، در حدود اختیارات قانونی و در صورت ارتباط موضوع با منابع و تأسیسات تحت مدیریت خود، باید نقش و اقدامات نظارتی‌اش را شفاف کند.
از سوی دیگر، وعده انتقال کارخانه به خارج از محدوده شهری همچنان با یک مطالبه جدی روبه‌روست، این جابه‌جایی دقیقاً در چه مرحله‌ای قرار دارد و چه زمانی اجرا خواهد شد؟ اشاره به آماده‌نبودن زیرساخت‌هایی مانند آب، برق و گاز، بدون ارائه برنامه زمان‌بندی و گزارش پیشرفت، پاسخ کافی به افکار عمومی نیست.
درحال حاضر چهار مجموعه باید به‌جای اظهارات کلی، با سند و عدد پاسخ دهند، مجوز دو انشعاب کجاست؟ میزان واقعی برداشت آب چقدر است؟ آخرین بازرسی‌ها چه نتایجی داشته و برنامه عملیاتی انتقال کارخانه چیست؟ این پرسش‌ها به‌معنای اثبات تخلف هیچ‌یک از طرف‌ها نیست؛ اما مسئولیت قانونی و اداری دستگاه‌های ذی‌ربط در شفاف‌سازی را نمی‌توان نادیده گرفت. در موضوعی که با منابع آب و حقوق عمومی ارتباط دارد، سکوت جایگزین پاسخ‌گویی نیست و نظارت نیز باید در عمل قابل ارزیابی باشد.
