خوزستان در ابتدای راه توسعه پایدار فراگیر

اهواز ژورنال– علی قریشی، کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک؛ سمینارهای دورهای در حوزه توسعه پایدار فراگیر، برای اولینبار در کشور به میزبانی استان خوزستان انجام شدهاست.
• دوره اول- کلانشهر اهواز
سمینار اول توسعه فراگیر پایدار کلانشهر اهواز در حوزه پرداخت به مبانی توسعه و بررسی راهکارهای اجتماعی، اقتصادی و حتی فرهنگی بخش قابل توجهی از زمان جلسه را به خود اختصاص داد، سپس با مطالب متخصصین این حوزه همچون پروفسور مهرداد نوابخش، دکتر افقه، دکتر الهه موالی زاده و دیگر عزیزان، چالشها و فرصتهای استان خوزستان و چشمانداز کلی به ساختار مدیریت از منظر استراتژیک مورد مناقشه قرار گرفت.
طی سمینار اول یک جلسه نخبگانی، پیش از سمینار و دو جلسه جمعبندی پس از سمینار اول، انجام شد که خروجی آن:
۱- تاکید بر مسیر علمی و کاربردی با تمرکز بر الگوی ملی-محلی و استفاده ویژه از توان بالقوه سرمایههای انسانی علیالخصوص بانوان استان.
۲- تبیین نقشه راه حرکت پانل به پانل با توجه به طبقات موضوعی از مهمترین اولویتها تا کماهمیتترین آنها.
۳- مدیریت جلسات دورهای سمینار توسعه فراگیر پایدار در شهرستانها با سرمایههای انسانی و نخبگانی همان شهرستانها و محتوای جلسه با تمرکز بر نگاه ملی-محلی و نیز فرایند ذاتی جلسه صرفا علمی-تخصصی با رویکرد اجتماعی انجام میپذیرد.
۴ـ روند سمینارها گام به گام مکتوب، برای گزارش عمومی منتشر و برای حمایت همهجانبه از جریانهای توسعه استان خوزستان در بخشهای گوناگون آمادگی مشاورههای تخصصی خواهد بود.
• دوره دوم- کوتعبدالله
در سمینار دوم با حضور مدیران، شهردار و اعضای محترم شورای اسلامی شهرستان کوت عبدالله و نیز اساتید و دانشجویان دانشگاه انجام شد، دو محور اصلی داشت:
۱ـ تکیه بر توان علمی و انجام ماموریتهای کوچک، محدود و ملموس در جامعه با کمترین زمان اجرائی ممکن، برای بازگرداندن بخش عمدهای از اعتماد و اعتبار عملیاتی مخدوش شده در ذهن مردم، نسبت به مطالبات انباشته شده پیشینی مورد انتظارشان از قشر نخبه و تحصیل کرده استان.
۲- تمرکز بر اموری که از پس خودمان بر میآید، کارهایی که از دولت، سازمانها، نهادها و … برای برآورده کردن مجموعهای از انتظارات عمومی که با کمترین هزینه (مالی و زمانی) انجام میشوند، مانند نظافت محیطی و رعایت بهداشت عمومی ..
فلذا مهمترین اصل «سنگ بزرگ نشان از نزدن است».
نکته قابل توجه دیگر این است که باید از واقعبینی نسبت به حقیقت ذاتی ظرف و مظروف موجود در شهرستان/استان و توان بالقوه مجموعه توسعه فراگیر پایدار برای بهرهمندی از فرایندهای پیش آمده و طراحی الگوهای محلی توسعه را مورد سنجش قرار داد و اقدام عملیاتی علمی در این حوزه شکل گیرد.




