تز، آنتی تز و سنتز توسعه پایدار فراگیر
دومین دوره توسعه فراگیر پایدار استان خوزستان با حضور متخصصین حوزه توسعه (ملی-محلی) و با حضور نخبگان، دانشجویان، اساتید دانشگاه فعالین احتماعی، فرماندار ، شورای شهر کوت عبدالله، برای دستیابی به راهحلهای برون رفت، کوتاه مدت و بلند مدت در تالار اجتماعات مهدیه شهرستان کوت عبدالله(کارون) برگزار شد.
به گزارش اهوازژورنال – دکترمحمد نبهان، جامعه شناس اقتصادی و توسعه با حضور در میان خبرنگاران و برخی از اهالی رسانه با تشکر از پوشش خبری دومین سمینار توسعه پایدار فراگیر در کوت عبدالله، هدف این سلسله سمینارهای توسعه را معطوف کردن توجه مردم و مسئولین به مساله ضرورت پرداختن و همراهی با توسعه پایدار فراگیر در استان خوزستان دانست و افزود: این سمینارها دورهای، با حضور نخبگان، دانشجویان، اساتید دانشگاه فعالین احتماعی و عموماً با همراهی مسئولین ارشد استانی و ملی برگزار میشود.
هر کدام از این سمینارها تنها به مسائل، چالشها و فرصتهای توسعه پایدار همان شهرستان برگزار کننده اختصاص مییابد و پیش و پس از برگزاری سمینار، چندین جلسه با حضور متخصصین حوزه توسعه (ملی-محلی) برای دستیابی به راهحلهای برون رفت، کوتاه مدت و بلند مدت تشکیل و خروجی آن دراختیار مردم و مسئولین به عنوان پیشنهادهای علمی کاربردی ارائه خواهد شد.
نبهان معتقد است که: برای آغاز فرایند توسعه پایدار در جامعه، پذیرش مفهوم تغییر برای بهتر شدن شرایط، نیازمند اتکاء به راهبردهای علمی و اعتبار بخشی به متخصصین بومی در حوزه توسعه برای طراحی یک الگوی ملی-محلی جامع است.
وی افزود: نباید فراموش کرد که هر منطقه، ناحیه و شهرستانی نقشه تفکیکی و الگوی منحصر به فرد توسعه خود را دارد و باید سرمایههای انسانی همان منطقه به طور مستقیم در طراحی این الگو مشارکت داشته باشند. باید پذیرفت که اعتماد و مشارکت اجتماعی بهعنوان یکی از مهمترین شاخصهای سرمایه اجتماعی، نقش کلیدی در توسعه پایدار دارد. بدون اعتماد و مشارکت، زندگی اجتماعی روزمره که آن را مسلم و بدیهی میپنداریم، غیرممکن است.
دکتر محمدنبهان در خصوص دیدگاه خود در باب مفهوم «توسعه وارفته» یا «توسعه موضعی» افزود:
امروز ما از توسعهای صحبت می کنیم که تنها در رسانهها و گفتگوهای عمومی از برخی سازمانها، نهادها و یا حتی از مدیران ارشد تصمیمگیر یا تصمیمساز یک جامعه صرفاً بیان و مردم را با کلمات زیبا تخدیر میکنند، یا اگر برنامهای وجود دارد موضعی، مقطعی و محدود است، و یا عموماً برنامهها و فرایندهای توسعه و عمران مناطق در تداخل با برنامههای مختلف ارگانها و نهادها مختلف قرار گرفته و از انسجام و پایداری فراگیر برخوردار نیستند، به زبان ساده ما در مناطق مختلف با توسعهای وارفته رو به رو هستیم، که میتوان آثار آن را در جایجای شهرها و شهرستانها فراوان دید. در حقیقت این جنس توسعه، توسعهایست که هرز رفتگیهای مالی، اقتصادی و آسیبهای اجتماعی را افزایش و عمق میبخشد، مشارکت مردمی و سرمایههای انسانی واجتماعی را بیاعتبار میکند. این یعنی از بین بردن امید اجتماعی به تغییر، یعنی ازمیان رفتن اعتماد اجتماعی، یعنی سرخوردگی سرمایههای انسانی و در اصل فروریختن اعتبار نهادهای تصمیمساز و تصمیمگیرنده در جامعه!
اگر از این مدیران وارفته تصمیمساز و تصمیمگیر در حوزه توسعه پرسیده شود:
• برنامه مدون شما در حوزه توسعه کدام است؟
• فرایندهای توسعه را در ابعاد مختلف چگونه ارزیابی میکنید؟
• چه مطالعات میدانی (به روز و دقیقی) در این خصوص انجام شده و چه آسیبشناسی ساختاری و کارکردی در خصوص رویکرد جامعه به توسعه انجام شده است؟
• چه طرح عملیاتی کوتاه مدت و بلند مدت در اختیار دارید؟
• در این راه با چه چالشهای احتمالی رو به رو خواهید شد و راه کار شما در این خصوص چیست؟
مطمانا پاسخی علمی نخواهید شنید، لذا باید در مبانی توسعه تجدیدنظر جدی صورت گیرد. در حقیقت سمینارهای توسعه در گام اول، نمونههای عملی مسائلی که در پژوهشهای میدانی و غیره پیش میآیند را به خوبی نشان، و از ابعاد مختلف در معرض بررسی متخصصین قرار میدهد. معمولاً در سمینارهای موفق، سایر شرکتکنندگان نیز در بحث اصلی مشارکت میکنند و ارائهدهندگان سمینار بیشتر نقش تسهیلگر و هدایتکننده بحثها را ایفا میکنند. و در گام دوم، فضای علمی برای متخصصین ایجاد میشود که با گفتگو و ارائه راهکارهای علمی و عملی برای حل مساله اقدام نمایند.
