منطقه ۶ اهواز؛ قربانی حفاریهایی که پایان ندارند

اهواز ژورنال– اصلاح و توسعه شبکههای آب و فاضلاب، برای شهری مانند اهواز یک ضرورت است؛ اما توسعه زمانی معنا پیدا میکند که نتیجه آن، بهبود کیفیت زندگی مردم باشد، نه تبدیل خیابانها و محلات به کارگاههای رهاشده و معابر پرخطر.
در میان مناطق مختلف اهواز، منطقه ۶ بیش از بسیاری از نقاط شهر با تبعات حفاریهای آبفا دستوپنجه نرم میکند؛ حفاریهایی که برخی از آنها سالهاست انجام شده اما هنوز آثارشان از چهره محلات پاک نشده است. شهروندان این منطقه امروز نه فقط از خود حفاریها، بلکه از بیتوجهی به ترمیم و تعیین تکلیف آنها گلایه دارند؛ گلایهای که به نارضایتی عمومی تبدیل شده است.
مسئله فقط آسفالت یک خیابان نیست. وقتی معبری حفاری و سپس نیمهکاره رها میشود، دسترسی مردم مختل، عبور خودروها دشوار و ایمنی عابران تهدید میشود. این وضعیت در زمان بارندگی، ابعاد جدیتری پیدا میکند؛ فرورفتگیها و محلهای حفاریشده میتوانند به محل تجمع آب تبدیل شوند و خطر آبگرفتگی، لغزندگی، زمینخوردن و حوادث رانندگی را افزایش دهند.
سؤال اساسی اینجاست: اگر توسعه شبکه آب و فاضلاب برای رفاه مردم است، چرا سهم منطقه ۶ از این توسعه، رنج و نارضایتی است؟
ماده ۱۰۳ قانون شهرداریها نیز تکلیف دستگاههای اجرایی را روشن کرده است؛ دستگاه اجراکننده پروژههای زیربنایی، در صورت ایجاد خرابی در آسفالت و معابر، مکلف به ترمیم و بازگرداندن آنها به وضعیت اولیه در مهلت تعیینشده است.
بنابراین مطالبه مردم منطقه ۶، مطالبهای فراتر از آسفالت چند خیابان است؛ آنها میخواهند بدانند چرا محلههای کمبرخوردار باید هزینه اجرای پروژههای زیربنایی را با سالها بلاتکلیفی معابر خود بپردازند؟
آبفا اگر برای توسعه شبکههای خود برنامه دارد، باید برای پایان پروژه، ترمیم معبر و بازگرداندن آرامش به زندگی مردم نیز برنامه مشخص داشته باشد.
منطقه ۶ نباید در انتهای فهرست توجه دستگاههای خدماترسان قرار بگیرد. مردم این منطقه نیز به همان اندازه سایر شهروندان حق برخورداری از خیابان ایمن، معبر سالم و محیط شهری مناسب دارند.
اکنون انتظار از آبفا روشن است: تعداد حفاریهای بلاتکلیف منطقه ۶، مدت زمان رهاشدگی هرکدام و برنامه زمانبندی ترمیم آنها را شفاف اعلام کند. مردم حق دارند بدانند این حفاریها چه زمانی تمام میشوند و چه زمانی قرار است خیابانهایشان دوباره به شهر بازگردد.



