چندین روز بی‌آبی در روستاهای اسماعیلیه؛
آبفا اهواز کجای این بحران ایستاده است؟
اهواز ژورنال– گزارش اختصاصی؛ چندین روز است روستاهای بخش اسماعیلیه اهواز، از جمله قجریه، طاهریه، کاظمی یک و دو و شموس، با قطع کامل آب شرب مواجه‌اند؛ روستاهایی که پیش از این نیز با مشکلات آبرسانی دست‌وپنجه نرم می‌کردند. پیگیری و مراجعات مکرر مردم ظاهراً تاکنون نتیجه‌ای نداشته و این پرسش جدی را پیش روی آبفا اهواز قرار داده است که چرا برای حل یکی از ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی مردم، اقدام مؤثر و فوری صورت نگرفته است؟
قطع آب برای چند ساعت نیز می‌تواند زندگی یک خانواده را مختل کند، چه رسد به چندین روز. در چنین شرایطی، تأمین آب آشامیدنی، پخت‌وپز، شست‌وشو، استحمام و نظافت با مشکل مواجه می‌شود و سلامت و بهداشت عمومی مردم در معرض خطر قرار می‌گیرد. استمرار این وضعیت می‌تواند زمینه‌ساز بروز مشکلات بهداشتی و بیماری‌های ناشی از رعایت‌نشدن اصول بهداشت فردی و محیطی شود؛ بنابراین موضوع صرفاً یک نقص فنی در شبکه نیست که بتوان آن را به آینده موکول کرد.
تصاویر وضعیت تصفیه‌خانه و آبگیر روستای قجریه نیز گویای عمق مشکلات زیرساختی است و این سؤال را ایجاد می‌کند که چرا تأسیسات آبرسانی روستاهایی که سال‌ها با مشکل مواجه بوده‌اند، به موقع ساماندهی و تعمیر نشده‌اند؟ اگر تجهیزات فرسوده است، چرا پیش از وقوع بحران برای آن چاره‌اندیشی نشده و اگر مشکل قابل رفع است، چرا مردم باید روزها منتظر بمانند؟ آبفا اهواز نمی‌تواند مسئولیت تأمین آب این روستاها را بر عهده داشته باشد اما در زمان بحران، پاسخ روشنی به مردم ندهد.
تداوم بی‌آبی در چنین مناطقی تبعاتی فراتر از تشنگی دارد؛ نارضایتی عمومی، کاهش اعتماد مردم به دستگاه‌های اجرایی، افزایش مراجعات و اعتراضات و شکل‌گیری احساس بی‌توجهی به مناطق روستایی از جمله پیامدهایی است که می‌تواند در صورت استمرار وضعیت تشدید شود. در این میان، سکوت یا بی‌عملی دستگاه‌هایی مانند فرمانداری اهواز و مرکز بهداشت نیز نیازمند پاسخ است؛ وقتی سلامت و زندگی روزمره مردم تحت تأثیر قرار گرفته، انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول، موضوع را تا رفع کامل مشکل پیگیری کنند، نه اینکه مردم برای ابتدایی‌ترین حق خود میان ادارات سرگردان شوند.
مسئولیتی که یکی از اصلی‌ترین وظایف آن تأمین آب سالم و پایدار مردم است، در برابر چندین روز بی‌آبی نمی‌تواند صرفاً به توجیه، وعده یا انتقال مسئولیت اکتفا کند. اگر مدیر مربوطه حتی در تأمین آب شرب چند روستا عاجز است، افکار عمومی حق دارد بپرسد پس فلسفه پذیرش این مسئولیت چیست و چه کسی باید پاسخگوی مردم باشد؟ آب شرب حق ابتدایی مردم است، نه امتیازی که بتوان آن را در سایه ضعف مدیریت، فرسودگی تأسیسات یا اختلاف میان دستگاه‌ها معطل گذاشت. اکنون توپ در زمین آبفا اهواز است؛ هم برای بازگرداندن فوری آب و هم برای توضیح درباره اینکه چرا مردم اسماعیلیه چندین روز تشنه مانده‌اند.
