مدیریت در خوزستان: از اقتدار تا انفعال استاندار/فرمانداری باوی؛ عروسی برای سهمخواهی سیاسیها
اهوازژورنال- در حالی که فرمانداری باوی ماههاست بدون فرماندار مانده، رقابتهای پشتپرده و سهمخواهیهای سیاسی، این جایگاه را به صحنهای از کشمکشهای جناحی تبدیل کرده است.
روندی که نه تنها به بیثباتی مدیریتی انجامیده، بلکه شائبههایی از نفوذ و زد و بندهای غیراصولی را نیز بههمراه دارد.
کرسی فرمانداری باوی اکنون بهسان عروس زیبایی است که خواستگاران زیادی برای آن صف بستهاند؛ از مدیران سابق گرفته تا نیروهای سهمخواه جریانهای مختلف.
در این میان، فرماندار سابق و شهردار فعلی یکی از شهرستانهای استان، مدعی است که حمایت دو نماینده اهواز، محمد امیر و مجتبی یوسفی را برای تصدی این منصب جلب کرده و خود را گزینهای جدی برای این جایگاه میداند.
از سوی دیگر، سید محسن موسویزاده که مأمور شده با بررسی شرایط منطقه و نظرات فعالان سیاسی، فرد مناسبی را برای فرمانداری باوی معرفی کند، بهنظر میرسد در برابر فشارهای حلقههای سیاسی منطقه ملاثانی و «بدهبستانهای در سایه» توان و اراده کافی ندارد و عملاً به حاشیه رانده شده است.
اما این کشمکشها بدون اشاره به نقش پشتپرده برخی مشاوران استاندار خوزستان ناقص است. یکی از مشاوران در سایه استاندار بهجای ایفای نقش کارشناسی، در حال زمینهسازی برای نشاندن گزینه موردنظر معاون سیاسی اجتماعی استانداری بر کرسی فرمانداری است. گزینههای مطرح سفارشی هیچگونه سنخیت و همسویی با دولت وفاق ندارند و این رفتارهای سرزده از برخی معاونین جای سؤال است که اهداف پنهان و تبعی این روند چه میتواند باشد.
از سوی دیگر، مشاور اجتماعی استاندار نیز با اتخاذ موضعی ساکت و انفعالی، عملاً نقشی در ساماندهی این وضعیت ایفا نمیکند.
همه اینها در حالیست که استاندار خوزستان در ماههای ابتدایی حضورش در استان با مواضع مقتدرانه، امیدهایی در میان جریانهای مختلف ایجاد کرد؛ اما بهتدریج و در اثر فشارهای سیاسی و سهمخواهیها، به شخصیتی منفعل و بیاثر بدل شد. او حتی در واگذاری مناصب مهم، افرادی را منصوب کرده که نه تنها سنخیتی با مسئولیت و اقتدار ندارند، بلکه تصدی مناصب را فرصتی برای رسیدن به خواستههای سیاسی میدانند.
